و از آنچه خدا به آنها تفضّل فرمود به ديگران بهره نمىرسانند گمان نبرند كه سود مى - برند ، بلكه اين كار زيانى است كه خود آن را فراهم كرده‌اند و به زودى رستاخيز باشد و اين اموال طوقى بر گردن آنها شده و همه ى بازمانده ى در زمين و آسمان براى خدا و بقدرت خدا مىماند و او بداند آنچه شما كنيد . شأن نزول آيت 181 لقد سمع اللَّه : در مجمع البيان از مجاهد نقل كرده است : چون اين آيه نازل شد : « مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّه قَرْضاً حَسَناً » حيىّ بن اخطب گفت : معلوم مىشود خدا فقير است و ما بىنياز هستيم كه از ما قرض مىكند اين آيه در جواب او نازل شد . عكرمه و سدّى و محمّد اسحاق گفته‌اند : پيغمبر نامه اى بيهود نوشت كه نماز بخوانيد و زكات بدهيد و قرض الحسنه به فقرا بدهيد ، و بوسيله ى ابو بكر براى آنها فرستاد ، او بمدرسه ى آنها رفت كه عدّه اى دور فنحاص بن عاذور كه از علماى ايشان بود جمع شده بودند او بابى بكر گفت : اگر مطالب شما درست است پس خدا فقير است ، و ما بىنياز ، ابو بكر غضبناك شد و به صورت او زد ، او به پيغمبر شكايت كرد و انكار از گفته ى خود اين آيه در سخن او نازل شد . ترجمه : 181 همانا خدا شنيد سخن آنان كه گفتند : خدا نادار است و ما دارا به زودى آنچه گفتند مىنويسيم و هم بناروا پيغمبران كشتنشان [ از گذشتگان - شان بجاى گذارده‌ايم ] و خواهيم گفت : آزار سوزان آتش بچشيد . 182 كه اين همان است كه بدست خود جلو فرستاديد نه كه خدا ببندگان خود ستمكار بود . جهت نزول آيت 183 « الَّذِينَ قالُوا إِنَّ اللَّه عَهِدَ » كلبيّ گفته است : چند نفر از سران يهود : ( كعب بن اشرف و مالك بن ضيف و غيره ) به پيغمبر گفتند : در تورات بما دستور داده شده است كه اگر كسى ادعاى پيغمبرى كرد بايستى قربانى كند و آتشى از آسمان فرود آيد و آن را نابود كند آنگاه دعواى او را بپذيريد اين آيه در جواب آن ادعا نازل شد . ترجمه : 183 آنها كه مىگويند : خدا بما سفارش كرده است : به هيچ پيغمبرى